دارم دعا می خوانم

یکی دو روز است که سعی می کنم بنویسم اما گوئی دیگر فکر و ذهنم کار نمی کند . خواستم شکوه کنم  ، اما بلد نیستم . آخر بجز نوشتن حکایت و سیاه مشق کاری دیگر از من ساخته نیست . دیروز صالیحا می گفت : به مرخصی وبلاکشهری برو . چند روزی به خودت تعطیلی بده . قلم را کنار بگذار . خواستم به پیشنهادش عمل کنم . اما نتوانستم این مداد رنگ و رو رفته را کنار بگذارم . آخر با مداد می نویسم و فکر می کنم خودکار و قلم خطم را بد نشان می دهند و گویا خودکار کندذهنم می کند . خلاصه یک کمی دلخورم و یک کمی هم متعجب . یعنی چه یکی نیکی کند و به جای تشکر بدی دریافت کند ؟ ان هم روز روشن ! همه بدانند حق به جانب چه کسی است و نتوانند ثابت کنند . هم اموالت را به یغما ببرند و هم زبانشان درازتر از مار باشد . فکر می کنید در این عالم پهناور و بی در و پیکر روزانه چند هزار فقره حق کشی به وقوع می پیوندد ؟

یادم می آید دبیرفارسی مان آدم شوخ طبعی بود . می گفت : این اعراب که در الفبایشان حرف « پ » ندارند خیلی ضرر کرده اند ، چون دنیای ما بد دنیائیست و حرف « پ » بسیار لازم و ضروری است . در این دنیا باید از این چهار « پ » حتمن یکی را داشته باشی یا پول ، یا پارتی ، یا پلو ، یا  پررو .

پول برای دادن رشوه و حق جلوه دادن ناحق.

پارتی ، برای پارتی بازی کردن و به زور گردن کلفت یکی ناحق را حق جلوه دادن .

پلو ، برای رودرواسی قرار دادن یکی و سو استفاده کردن از قدرت و منزلت طرف .

پررو ، اگر از آن سه مورد بالائی هیچ کدام را هم نداشته باشی باید آنقدر پررو و سمج باشی که طرف مقابل را از رو ببری .

می گفت شوخی می کنم و آخر سر هم می گفت ، شوخی جدی ترین حرف است .

نمیدانم شاید مثل دبیرمان دارم ضد و نقیض حرف می زنم . شاید هم هذیان می نویسم . اما هر چه باشد دارم دعا می خوانم . دعا تنها چیزی که مستجاب هم نشود ارامشم می دهد .

یاد این ترانه ترکی افتادم

...

نه آغلارسان منیم زلف سیاهیم

بودا گلیب بودا گئچر آغلاما

گؤگلره اریشدی فریادیم آهیم

بودا گلیب بودا گئچر آغلاما

...

بیر گؤلون چئوره سی تیکاندیر خاردیر

بولبول گول الینده ن آهیله زاردیر

نه ده اولسا قیشین سونو باهاردیر

بودا گلیب بودا گئچر آغلاما

...

چه گریه می کنی زلف سیاهم

این هم می آید ، این هم می گذرد گریه نکن

صدای فریاد و آهم به آسمانها رسید

این هم می آید ، این هم می گذرد گریه نکن

...

دور و بر یک گل خار هست

بلبل از دست گل در آه و زار است

هر چه باشد بعد از زمستان بهار است

این هم می آید این هم می گذرد گریه نکن